مراتب بالاتر از ديگران است ؛ زيرا ملل يهود و نصارا دشمنان شناخته شدهء اسلامند ، ولى گروه منافقان ، دشمنانى ناشناخته هستند و ضرر چنين افرادى به مراتب از دسته‌هاى نخستين بيشتر است . « 1 » بررسى آيه‌هايى كه در آنها لفظ اسلام و ايمان به شكلهاى گوناگون وارد شده است ، اين حقيقت را به ثبوت مىرساند كه غالبا لفظ « اسلام » در برابر « شرك » و « ايمان » در برابر « كفر » و « فسق » به كار مىرود . معناى لغوى « اسلام » همان انقياد و خضوع است ، چنان‌كه معناى لغوى « ايمان » همان اذعان و اطمينان و تصديق است . بنابراين ، منظور از اسلام در لسان شرع ، همان حالت خضوع و تسليم در برابر خداى جهان است و نقطه مقابل آن « شرك » و « الحاد » است ؛ البته اين نيز هست كه ملحد در برابر هيچ موجودى خاضع نيست ، ولى مشرك در برابر بتها و اجرام و يا مصنوعاتى كه ساخته خود اويند ، خضوع دارد . از آنجا كه در زمان نزول قرآن ، ملحد به معناى منكر صانع وجود نداشته غالبا لفظ « اسلام » در برابر « شرك » و « مسلم » در برابر « مشرك » استعمال شده است . از باب نمونه به آيات زير توجه شود : 1 . « قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ؛ « 2 »

--> ( 1 ) . در تفسير سورهء منافقون به قلم نگارنده ، در تفسير آيهء « هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ » مشروح اين بحث را بخوانيد . ( 2 ) . انعام ( 6 ) آيهء 14 .